هر شب تا سحر با سحر....
يه دوس دختر خيالي دارم به نام سحر.......
ديشب بواسطه ي سحر كلي مامانو خندوندم*......
هر وقت تنها باشم.....يا تنها برم بيرون..... يا تنها كاري بكنم..... اگه آقا مهدي يا كسي ازم بپرسه باكي بودي/با كي ميري/كي دنبالته و قس علي هذا..... ميگم با سحر..... و خودش ميفهمه اين سحر يعني تنهايي :)
_________________________
*من: بايد برم عيادت مريض
مامان: عيادت كي؟
من: عيادت سحر
مامان: (درحاليكه لبخندي از ابهام و شادي به لب مي نشاند) سحر ديگه كيه؟
من: عروسته ديگه..... دوس دختر من
مامان: باشه..... تو حالا هميني كه زاييدي بزرگ كن...... :)
+ نوشته شده در جمعه بیست و ششم آبان ۱۳۹۱ ساعت 12:9 توسط انسان له شده
|