ديشب شب آخر هيئت بود.... رفتم هيئت..... سخنران- كه تو اين چند شب استفاده اي از حرفاش نكرده بودم- يه مطلبي گفت كه لا اقل يه سودي ازش ببرم....... حرف خيلي عجيبي بود.....

گفت انسان اعجوبه ي خلقته..... و اين اعجوبه مدام در حال جنگ با خودش است..... و بين تمام موجودات و حيوانات فقط انسانه كه با خودش مي جنگه..... مي جنگه تا يا خير پيروز شه و يا شر.....

توجهم جلب شد.... رفتم تو فكر.... يه مسرتي بر قلبم حاكم شد...... از اينكه ديدم داره راست ميگه...... فكر و ذهن من هم اينجوري شده..... مدام دارم با خودم ميجنگم..... و اين نفس روحاني و شيطاني همش درگيره......

كار ندارم درست عمل مي كنم يا نه..... لذت بردم از اينكه اهل جنگيدنم..... ساحت وجودم ميدان جنگه......