سرورم ، انسانم
تو همون انسانی که خدمت مادرتو میکنی و برای خودت لحظه ای وقت نداری
تو همون انسانی که تو بدترین شرایط زندگیت و در اوج بی وقتیت برام گل میگیری و نگاه متعجب این و اون برات مهم نیست
تو همون انسانی که اونقدر همه چیت به هم ریخته است که از تمام سرگرمی ها و برنامه هات دست شستی


و هنوزم بی توقعی... و هنوزم وقت ناراحتیم، با این که بی تقصیری به خودت لعنت میفرستی

و من چقدر باید بی انصاف و پر توقع باشم که تو رو توی این شرایط تحت فشار قرار بدم ،
حتی اگه این توقعات برای رسوندنت به برنامه ها و ارزوهات باشه که تو اولویت آخر گذاشتیشون

داخل ِ پرانتز نوشت:

1. خوششش به حال من که تو رو دارم :)

2.بار آخرت باشه خودتو لعنت میکنی!

3. سینما نمیریم، سی دیشو بعدا تو خونه امون میبینیم، خب؟