صداي گريه ي معصومانه اش از گوشم نمي رود.....  اي كاش مرده بودم و صداي گريه كردنش را اينگونه هيچ وقت نمي شنيدم...... تا همين لحظه متاثرم.... از ناراحتي او.... از برخورد خودم......

دلش پر بود..... لعنت به من كه انقدر نسبت به او بي توجه بودم.... لعنت به من كه انقدر غرق در مشكلات خودم بودم.... لعنت به من كه كمي بيشتر كنارش نيستم.... لعنت به من..... لعنت به من.....

اي كاش مي دانست در كجاي دلم خانه دارد تا هيچوقت پشت پلكش خيس نشود.......

خدا هيچ چشمي را اينطور گريان نكند مگر براي امام حسين ع.....