گاهي همه چيز خوبه...... ولي آدم رمقي براي شادي نداره.... حوصله نداره...... هرچي هم فك مي كنه مي بينه چيز ناراحت كننده اي رخ نداده ولي دل آدم گرفته...... تو اون لحظه فقط تنهايي ميخواد..... سكوت و خلوت شب......

شايدم دليلش اينه كه ذهنش تو اون لحظه فلسفه ي هيچ چيزو نمي فهمه و مي تونه از همه چيز ايراد بگيره.... حتي از خدا...... كه به نظرم بازتاب كامل ترين موجود در ذهن هر كسه.......